Chris van de Graaf: terug op het veld bij SVS, met de wereld aan zijn voeten

Capelle - Voor SVS is hij allang geen onbekende meer, maar het verhaal van Chris van de Graaf gaat verder dan alleen het voetbalveld. De kleine 33-jarige middenvelder is niet alleen een vaste waarde binnen de lijnen, maar ook een geboren avonturier daarbuiten. Na een zware blessure én een maandenlange reis door Azië is hij weer terug, met hernieuwde energie.

Van de Graaf begon zijn voetbalcarrière bij het ter ziele gegane HION in Rotterdam en ontwikkelde zich via XerxesDZB tot een speler die vooral één ding wilde: spelen in een eerste elftal. Die kans vond hij bij SVS. “Ik wilde per se op zaterdag spelen omdat ik ook wel van uitgaan hield” vertelt hij nuchter.

Meteen thuis bij SVS

Zijn start bij SVS bleek direct raak. “Bij SVS had ik het vanaf het eerste moment enorm naar mijn zin. Mijn plek vond ik eigenlijk vrij snel.” Het eerste seizoen was spannend, met lijfsbehoud pas op de laatste speeldag, maar daarna volgde succes. De ploeg groeide door en promoveerde via de play-off. “De finale tegen Botlek was enorm gaaf, er ging toen zelfs een supportersbus mee naar Spijkenisse.”

We waren een beruchte ploeg en heel taai

SVS ontwikkelde zich vervolgens tot een stabiele tweedeklasser en stond bekend als een lastig te bespelen ploeg. “We waren een beruchte ploeg, we waren heel taai” zegt Van de Graaf, die vooral trainer Wout Ooms daarin een belangrijke rol toedicht. Toch kende zijn loopbaan ook een harde onderbreking. Op 31 augustus 2024 ging het mis in de bekerwedstrijd tegen Spirit. “Bij het afzetten ging het mis en ik wist direct dat het fout was. Ik hoorde hem knappen.” Zijn achillespees was afgescheurd, een blessure die hem lang aan de kant hield. Hoewel hij relatief snel weer kon lopen, duurde het veel langer voordat hij weer voetbalfit was.

Reizen zonder einddatum

Die periode gebruikte hij echter op zijn eigen manier. Reizen, iets wat altijd al een grote passie was, kreeg de hoofdrol. “Behalve voetballen ben ik een enorme reisliefhebber” en dat bleek. In maart 2025 zegde hij zijn baan op en vertrok hij solo naar Azië, zonder vaste einddatum. Hij trok door landen als de Filipijnen, Laos, Thailand en Indonesië.

Vooral Laos maakte indruk. “Het is onontdekt, het is een mooi land en ik heb er veel bijzondere dingen gedaan.” Niet alles viel even goed in de smaak. “Sri Lanka vond ik wat minder. Ik heb wel het land doorgereden met een eigen tuktuk. Dat was dan wel weer heel leuk.”

Rentree voelt goed

Na tien maanden keerde hij terug, fysiek hersteld en mentaal opgeladen. Inmiddels staat hij weer op het veld bij SVS. Eerst als invaller, maar inmiddels weer als basisspeler. Zijn rentree voelde direct goed. “De eerste wedstrijd was tegen Floreant en toen had ik nog een aandeel in een doelpunt. Daar was ik echt heel blij mee.” Ook de trainingen verliepen boven verwachting. “Het ging ook beter dan ik had verwacht na ruim anderhalf jaar stilgestaan te hebben.”

Ondanks dat veel ervaren spelers een stap terug doen, blijft Van de Graaf nog een seizoen actief op niveau. “Ik vind het voetballen nog veel te leuk en ik voel de prestatiedrang nog steeds.”

En reizen? Dat blijft. Met inmiddels een vriendin die dezelfde passie deelt, lonkt een nieuw avontuur. “Mocht ik nog eens vertrekken, dan wordt Azië weer de bestemming.”

Johan Sepers