Column - Pleegmoeder van Jerryson sprak verstandige zinnen

“In Nederland zeggen we heel vaak: Jij doet dit fout, jij doet dat fout’. Maar we kijken te weinig naar het kind, naar de mens achter die keuzes. Ouders werken, het gaat meer om het geld en we vergeten onze kinderen. We zijn ze aan het verliezen door ze geen aandacht te geven. Let op ze. We moeten kinderen helpen.”

Was getekend: Marian Eisen, de pleegmoeder van Jerryson uit Gouda. De vrouw woont niet in Capelle, maar kwam hier wel nu al meerdere keren naartoe vanwege de ergste reden die je kunt bedenken. 

Maar ze sprak tijdens de stille tocht vorige week en ook in interviews in verstandige zinnen. “Óok de agent heeft een hand nodig, hij is niet alleen’ zei de dame afgelopen weekend nog. En ze heeft mijns inziens gelijk. Kinderen vragen altijd om aandacht, maar krijgen die vaak te weinig.

Dat begint al als prille ouders hun kind vaak noodgedwongen sneller dan gehoopt naar de kinderopvang moeten brengen. Waar in Scandinavische landen ruim de tijd wordt genomen om een band te weken tussen moeder en pasgeborene is de verloftijd in ons land relatief kort. We vergeten massaal dat het geweten tot en met het vierde, vijfde jaar al grotendeels wordt gevormd. 

Een peuter daarentegen luistert alleen naar een bepaalde regel zolang de persoon die deze regel hanteert ook daadwerkelijk in de buurt is. Krijgt een jong kind dus telkens met wisselende ‘opvoeders’ te maken, dan blijven de gewenste normen en waarden al achter ten opzichte van (groot-)ouders die deze ontwikkeling wel van nabij beleven en samen op dezelfde lijn zitten.

Denk maar aan vroeger. Wie van ons is niet opgevoed door (groot-)ouders? Familie, kerk en school vormden ons als kind, dat noemen we de eerste schil rond het kind. Inmiddels leven we in een tijd waar steeds wisselende opvoeders en bovenal de peergroep (vrienden op straat) elkaar opvoeden. Waar andere normen en waarden bestaan. Ik pleit zeker niet voor ouderwetse gewoonten, maar het was voor een kind wel allemaal duidelijker. Een kind vraagt op elke leeftijd, elke dag om aandacht. En vraagt het aan anderen als de eigen opvoeders er niet zijn. Alles draait om de juiste aandacht!

“Let op ze”, zei Marian terecht.

C. Hulsbus