Column - Blijf van de Capelse kabouters af!

“Het is te triest voor woorden. Pijnlijk, volslagen idioot en belachelijk. Wie gaat er nu naar het Schollebos om moedwillig kabouters te onthoofden?” De wat oudere, kale man kijkt naar de bende op de grond. Schudt het hoofd en loopt verder. 

Tussen de miljoenen grassprieten liggen talloze onthoofde en mismaakte kabouters. Niet echt natuurlijk, want kaboutertjes bestaan niet. Althans, dat zegt men altijd. “Dat zullen de kaboutertjes wel hebben gedaan”, gaat in dit geval niet op. Vandalisten, pubers, boze wandelaars, moedwillige kaboutermoordenaars? Joost mag het weten? Maar onze burgemeester zal het ook niet weten. Wel denk ik dat hij het dolgraag wil weten. 

Vanuit het gehele land kreeg ik de afgelopen maanden berichtjes van oud-collega’s. “Gaat lekker daar bij jullie in Capelle!” Eerst verwezen de wijsneuzen naar de onthoofde dieren, nu weet men mij te vinden naar aanleiding van onthoofde kabouters. In beide gevallen is het, om met de oudere Capellenaar te spreken, te triest voor woorden, volslagen idioot en belachelijk. 

De afgelopen jaren werd in het Kruininger Gors, Oostvoorne, ook meerdere malen een kabouterpad annex -dorp vernield. Kinderen en volwassenen bewoners treurden meermaals om deze veldslag. De vrijwilligers raakten ontmoedigd en een leuk uitje naar de kabouterduinen werd zo een normale natuurwandeling. Ook mooi natuurlijk, maar toch anders. De kabouters worden node gemist. Zo ook in het Schollebos.

De kapotgeslagen paddenstoelen en gebroken kabouters zorgen voor leed. Veel leed bij menigeen die daar regelmatig ging kijken. Jong en oud genoten van de keramische tuinkabouters, bijbehorende attributen a la het Sprookjesbos in de Efteling. Drie jaar lang spaarden vrijwilligers de kleine vrolijke mannetjes en vrouwtjes. Veel wandelaars genoten van het kabouterbos. Ook een weggeefkastje werd vernield maar wordt gelukkig hersteld door de eigenaar. Het door de gemeente drie weken geleden geplaatste bankje bleef schadevrij. Of er een oplossing is voor vernielzuchtige vandalen? Camera’s plaatsen? Je kunt er bijna niet omheen. Langs de hele route? Onmogelijk, de gehele kabouterroute behelst een wandeling van maar liefst zes kilometer en voert langs 23 sprookjesfiguren, uit zieke bomen gezaagd. 

Hopelijk doneren Capellenaren nu wel massaal hun keramieken kaboutertjes, zodat het Schollebos weer een waar kabouterparadijs kan worden.

C. Hulsbus