• Egbert Hadders: klaar voor zijn spinningavontuur.
• Egbert Hadders: klaar voor zijn spinningavontuur. Foto: John Wijntjes

Egbert Hadders bijt door ondanks tegenslag: soms knock-down, nooit knock-out

Sport 812 keer gelezen

CAPELLE • Egbert Hadders is een man van uitdagingen. De eerstkomende staat op zaterdag 2 maart op het programma. Dan doet hij mee met ‘Fietsen voor Sophia’, een spinningevenement waarmee de deelnemers zoveel mogelijk geld willen inzamelen voor onderzoek naar immuunziekte bij kinderen.

De Capellenaar kijkt elke dag naar zijn ‘persoonlijke meter’ op de actiesite. En iedere keer ziet hij het bedrag stijgen. Dat heeft alles te maken met zijn grote netwerk van Egbert Hadders-fans. Egbert Hadders en zijn broer Jan ken ik inmiddels alweer ruim 50 jaar. Dankzij mijn moeder die het gezin Hadders in de jaren zeventig als vrijwilligster ondersteunde. Van Egbert herinner ik me dat hij ten gevolge van polio spastisch was en spalken droeg. En ik zag wilskracht in de vorm van opstandigheid tegen de beperkingen die de situatie hem oplegde. Mijn kinderogen bleken dat goed gezien te hebben, want Egbert Hadders ontwikkelde zich als een vechter van de buitencategorie en knokte zich zestig jaar lang langs ziekten en aandoeningen als slokdarmkanker, epilepsie, een hartaanval en alle fysieke ongemakken die zijn spasmen hem opleverden. 

Rol als scheidsrechter

Op 13-jarige leeftijd meldde hij zich aan als lid van CVV Zwervers. “Ik wilde voetballen,” blikt hij terug. “Vanwege mijn handicap had ik eerst een gesprek met ‘Meneer de Rie’, de toenmalige voorzitter. Ik was welkom. Al vrij snel kwam ik tot de ontdekking dat wedstrijden fluiten me beter lag dan tegen een bal trappen. Op mijn 23e werd ik scheidsrechter. Ik bracht het tot aan de Hoofdklasse. Op een gegeven moment was het niet meer te doen. Zoveel pijn.” 

“In 2007 stopte ik met fluiten op top-amateurniveau en richtte ik samen met Remco van der Hul de database ‘Scheidsrechters op maat’ op. Dat werd een succes. Ik ben later nog wel teruggekeerd als scheidsrechter, maar uiteindelijk definitief gestopt, omdat het echt niet meer ging. Het fluiten op zich was het probleem niet. De voetballers hadden respect voor die manke scheids. Ik kijk er met plezier op terug. Net zoals ik met veel lol nieuwe dingen ben gaan doen.” 

‘Doorbijten brengt veel moois’

“Bij Zwervers help ik mee met het organiseren van het U13-toernooi, ben ik consul en houd ik me met scheidsrechterszaken rondom de selectie bezig. Daarnaast ben ik sinds een paar jaar scheidsrechterscoördinator bij SC Feyenoord. Machtig mooi vind ik dat. Dat had ik allemaal niet bereikt als ik bij de pakken neer was gaan zitten. Mijn spastisch-zijn heeft me misschien beperkt, maar nooit tegengehouden om te doen wat ik wilde. Fluiten, vijf marathons lopen, vrijwilligerswerk. Uiteindelijk riep ik altijd in mezelf ‘Krijg de kolere maar met dat spastisch-zijn’. Ik bijt door. Dat heeft me veel moois gebracht, al waren er tussentijds ook moeilijke periodes, hoor. Dan zat ik een tijdje in een dip, om daar vervolgens weer uit te kruipen en vrolijkheid uit te stralen. Hoe diep ik ook zat, het lukte me altijd om terug te komen. Tot nu toe ging ik steeds acht tellen neer, maar nooit tien. Dat houd ik graag nog en tijd zo.”

Knokken om terug te komen

“Na mijn slokdarmkanker heb ik twee jaar moeten knokken om te komen waar ik nu sta: klaar om te gaan spinnen voor Sophia. Dat doe ik met liefde. Ik heb zoveel aan goede zorg te danken en aan lieve mensen in ziekenhuizen die me op zware momenten bijstonden. Zoals wijlen mevrouw De Vries, moeder van drie voetballende zoons en destijds werkzaam in het Sophia-ziekenhuis. Als de wachttijden voor bijvoorbeeld scans opliepen, wist ze regelmatig een gaatje voor me te vinden. Daar ben ik haar nog altijd dankbaar voor.” 

“Ook die mooie herinnering zorgt ervoor dat ik me op 2 maart het snot voor ogen ga fietsen. Elke euro die ik ophaal is er één. Daar ga ik voor. En er zijn inmiddels al heel wat donaties gedaan. Super fijn. Wie een gift wil doen, is van harte welkom op mijn persoonlijke pagina: www.sportenvoorsophia.nl/fundraisers/eg-bert-hadders..

Tijd om afscheid te nemen. Een stevige handdruk van een Capellenaar die ik al vijftig jaar ken. Mooie kerel, die Egbert. Voorbeeld voor velen. Ook voor mij. Vallen. Opstaan. Doorgaan. Beperking? Uitdaging! Hij is er het levende voorbeeld van.

Jan Timmer

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Download onze app

Heb jij de app van Het Kontakt al?

Al het nieuws uit jouw regio
Direct op de hoogte
Gratis downloaden

• Ewout Bückmann.
Ewout Bückmann zwaait af als voorzitter Adviesraad: 'Het team staat' Nieuws 21 uur geleden
• De speurtocht leidt ook langs de houten kunstwerken.
Lentespeurtocht in het Schollebos Nieuws gisteren
• Pianist Roderigo Robles de Medina.
Gruppman Ensemble speelt Surinaamse muziek in Van Cappellenhuis Nieuws 22 apr, 10:33
Afbeelding
Werk aan fietspad Algerabrug: één helft blijft open Nieuws 22 apr, 08:07
Afbeelding
UPDATE - Stroomstoring Schollevaar opgelost Nieuws 21 apr, 11:13
• Speldje als erkenning voor Zeker Digitaal.
Stichting Leergeld kiest ambassadeur als erkenning voor hulp Nieuws 21 apr, 10:00
• Het gemeentehuis van Capelle.
Zeventien sollicitanten voor burgemeestersrol in Capelle Nieuws 19 apr, 16:31
Afbeelding
'Het Nederlandse lied' op het podium in het Isala Theater Nieuws 19 apr, 15:17