Wisseling van de wacht
Aan alles komt een eind. En dus ook aan mijn tijd als raadslid in Capelle voor de SGP. Zestien jaar mocht ik raadslid zijn. Daarvoor vier jaar burgerraadslid. En het was – als ik mij niet vergis – eind 1998 dat ik voor de eerste keer een fractievergadering bezocht.
Na zoveel tijd is het niet makkelijk om zoiets los te laten. Je raakt ermee vergroeid. Het wordt een beetje onderdeel van je identiteit. En al die jaren heb ik het werk met heel veel plezier mogen doen.
Als iets ‘politiek’ wordt genoemd, dan heeft dat voor veel mensen een negatieve bijsmaak. Maar ik heb altijd genoten van ‘de politiek’. Het scherp op de snede met elkaar debatteren. Proberen je eigen standpunt in de besluiten van het gemeentebestuur door te laten klinken. En ook bij (grote) meningsverschillen toch samen het goede voor de stad te zoeken.
We mogen dankbaar zijn dat we een democratie hebben waarin we onze inhoudelijke verschillen op een constructieve en collegiale wijze kunnen beslechten.
Wat maakt het desondanks ook weer niet zo moeilijk om te stoppen? Nou, dat is natuurlijk de wetenschap dat er uitstekende mensen het stokje overnemen. Op heel veel punten bedachtzamer en verstandiger dan ik ooit zal worden. Met warme banden verbonden aan Capelle. Met het hart op de goeie plek. Betrouwbaar en kundig. En met heel veel energie om hun bijdrage te leveren aan het gemeentebestuur. Topkandidaten, stuk voor stuk! Het zijn vrienden voor het leven geworden.
En het belangrijkste: deze mensen staan met hart en ziel achter de beginselen van de partij die mij lief is. Een partij die zich laat leiden door christelijke waarden, omdat we ervan overtuigd zijn dat onze samenleving daar baat bij heeft. Geef ze uw stem! En dank voor uw vertrouwen.