Geboren op 5 januari 1915: mevrouw Smaal uit Capelle viert uitzonderlijke verjaardag
NieuwsCapelle - Mevrouw Smaal uit Capelle aan den IJssel mocht deze week vieren dat zij 111 jaar oud is geworden. Dat vierde ze in het nabijzijn van burgemeester Joost Manusama, familie, buren en een aantal vrienden. Ondanks haar hoge leeftijd is haar gezondheid goed en woont ze nog zelfstandig.
Met haar 111 jaar is mevrouw Smaal momenteel hoogstwaarschijnlijk de oudste Nederlander. Mogelijk is één andere persoon ouder, maar diens leeftijd is niet officieel gevalideerd.
Volgens zoon Wim van Boven (78) beleeft zijn moeder haar bijzondere leeftijd en huidige ‘record’ heel bewust. “Ze vindt het prachtig”, zegt hij. “De fotograaf mocht voorheen nooit komen van haar, maar de laatste tijd wel.” Zelf vindt hij de uitzonderlijke leeftijd van zijn moeder ‘bijzonder en leuk’. Maar, zegt hij lachend: “Er gaat wel veel werk in haar verjaardag zitten. Maar dat hebben we graag voor haar over.”
Elizabeth Philippina Smaal wordt op 5 januari 1915 geboren in de Rotterdamse wijk Overschie. “Ze groeide op in een gezin met tien kinderen”, vertelt haar zoon Wim. “Ze had vijf broers boven zich en drie zusjes en een broertje onder zich. Als oudste meisje in het gezin deed ze veel in het huishouden, dat was toen zo geregeld. Veel van haar broers voetbalden bij Excelsior, waardoor ze veel voetbalshirts moest wassen. Handmatig in de tobbe, uiteraard.”
“Mijn moeder trouwde in 1938 en kreeg in 1942 haar eerste kind, een jongetje, die helaas in 1945 overleed. Tot twee keer toe maakten zij een bombardement mee, en ze zijn daarom gevlucht naar Groningen. In 1947 kreeg zij haar tweede en laatste kind: dat was ik. In 1968 verhuisden we naar Den Haag. Mijn vader overleed in 1980.”
Ook bijzonder: in 2002 (dus op 87-jarige leeftijd) hertrouwde mevrouw met een oude schoolvriend, die in Capelle woonde.
‘Blijven ademhalen’
Bij zo’n speciale leeftijd wordt altijd de vraag gesteld: ‘Wat is het geheim voor het bereiken van deze leeftijd?’ Wim lacht: “Blijven ademhalen, dat zegt mijn moeder zelf ook. ‘Ik hoef er niets voor te doen, het is mij gegeven’, zegt ze.”
Goede gezondheid
Mevrouw Smaal verkeert gezien haar hoge leeftijd in goede gezondheid. “De laatste tijd krijgt ze op ons verzoek geregeld een medische controle”, vertelt Wim. “Ze is een beetje doof en heeft twee gehoorapparaten. Maar ze heeft al 37 jaar lang geen dokter gezien. Ze heeft een gezond lichaam, maar doet er niets speciaals voor. Alleen toen ze haar tweede man leerde kennen is ze gestopt met vlees eten.”
“Ze woont dus zelfstandig, maar krijgt twee uur per week hulp bij het zwaardere schoonmaakwerk, zoals boenen. Zaken die ze lichamelijk simpelweg niet meer aankan. Logisch, op je 111e kun je niet alles meer..”
“In huis loopt ze met een rollator en ze doet de deur voor niemand meer open”, vervolgt zoon Wim. “Als ze visite krijgt - waar ze niet echt van houdt - gaat dat via haar buurman. Bezoek belt dan eerst bij hem aan: een soort ingebouwd veiligheidsmechanisme.” Mevrouw Smaal brengt veel tijd door met het maken van woordzoekers, aldus Wim. “Daar is ze verzot op. Legpuzzels heeft ze ook gedaan, maar als het niet snel genoeg gaat wordt ze zenuwachtig.”
‘Gaat boven mijn pet’
Van de ontwikkeling van moderne luchtvaart tot mobiele telefoons, mevrouw maakte het allemaal mee. “Wat jullie tegenwoordig met die telefoontjes doen, gaat boven mijn pet”, vertelde ze zoon Wim. “Ze vindt het heel bijzonder dat je met één beweging foto’s naar iemand aan de andere kant van de wereld kan sturen.
Verjaardagsfeestje
Maandag was er dus een verjaardagsfeest, met bezoek. “Mijn moeder heeft geen broers en zussen meer, maar neven en nichten die in de buurt wonen kwamen op bezoek. En de burgemeester kwam ook. Al met al een gezellig samenzijn. Vooraf is het huis versierd en na afloop is alles weer opgeruimd voor mijn moeder. Normaal doet ze elke dag een middagdutje, maar die moest ze nu even overslaan..”