Vóór de herfst mogen remklauwen niet met kalkvet of lithiumvet worden ingesmeerd

• Link ophalen

  Gekopieerd

Maak ons je Google-favoriet!

Bij de voorbereiding van de auto op de herfst grijpen veel automobilisten uit gewoonte naar kalkvet of lithiumvet, met de gedachte dat vet nu eenmaal vet is. Op de website auto-onderdelen24.nl is te zien hoeveel verschillende onderdelen en producten voor de remklauw er verkrijgbaar zijn, en niet elk van deze producten is geschikt voor elke toepassing. Dit is namelijk een van de meest hardnekkige misvattingen in het autoonderhoud, en juist voor de herfst is dit risico groot. Een verkeerd gesmeerde remklauw kan vastlopen of, in het slechtste geval, oververhit raken en de remwerking negatief beïnvloeden op een moment dat het er echt toe doet.

Waarom mag een remklauw niet zomaar met een willekeurig vet worden ingesmeerd? De verklaring ligt in de omstandigheden waarin dit onderdeel functioneert. De geleidepennen en de zuiger van de remklauw bevinden zich in een zone die door de remschijf en de remblokken tot hoge temperaturen wordt verwarmd, terwijl in de herfst ook nog vocht, regen en de eerste dooizoutresten op de weg een rol spelen. Een gewoon lithium- of grafietvet, dat is ontworpen voor lage tot gemiddelde temperaturen, houdt deze omstandigheden niet vol. Het vet vloeit weg, verbrandt of verliest zijn structuur. Het resultaat is een droge, vastgelopen remklauw, ongelijke slijtage van de remblokken en, in ernstige gevallen, een auto die tijdens het remmen naar één zijde trekt.

Wat is er mis met kalkvet en lithiumvet

Kalkvet, in Nederland ook bekend als calciumvet, is bedoeld voor lage belastingen en gematigde temperaturen. Het functioneert redelijk goed in onderdelen zonder sterke verhitting, zoals scharnieren en kabels. In de zone rond de remklauw, waar de temperatuur regelmatig ver boven het werkbereik van dit vet uitkomt, wordt kalkvet echter zacht en spoelt het binnen een tot twee seizoenen van intensief rijden weg.

Lithiumvet is enigszins hittebestendiger, maar is evenmin ontwikkeld voor het remsysteem. Het mist de vereiste bestendigheid tegen hoge temperaturen en tegen een agressieve omgeving van remstof, vocht en wegchemicaliën, die in de herfst door regen en de eerste strooizoutgiften in grotere hoeveelheden aanwezig zijn.

Samengevat leidt het gebruik van kalkvet of lithiumvet in de remklauw tot de volgende problemen:

● het vet verbrandt of vloeit weg bij hoge temperaturen;

● het trekt vuil en slijpsel aan en verandert in een pasta;

● deze pasta versnelt de slijtage van de geleidepennen.

En grafietvet

Grafietvet lijkt op het eerste gezicht een logische keuze, omdat het hittebestendig is en wordt gebruikt in onderdelen met hoge temperaturen. Er is echter een belangrijk nadeel. Grafiet is elektrisch geleidend en kan in contact met het metaal van de remklauw galvanische corrosie bevorderen. Daarnaast kan grafietvet na verloop van tijd samenpersen tot een vaste massa, die de vrije beweging van de geleidepennen belemmert. In plaats van een soepele beweging ontstaat zo een vastgelopen zuiger of geleidepen, waardoor het remblok ongelijk slijt en één remklauw sterker remt dan de andere.

Wat wel gebruikt moet worden

Voor remklauwen bestaan speciale vetten, doorgaans op synthetische of siliconenbasis, die bestand zijn tegen hoge temperaturen en de rubberen manchetten en afdichtingen niet aantasten. Deze vetten worden meestal onderverdeeld naar toepassing.

● Vet voor geleidepennen en zuigers. Keramisch of synthetisch vet dat over een breed temperatuurbereik werkt, ook bij contact met remvloeistof en rubberen onderdelen.

● Vet voor de achterzijde van de remblokken. Ook wel antipiepvet genoemd. Dit vermindert trillingen en piepgeluiden tussen het remblok en de remklauw. Het mag niet op het werkoppervlak van het remblok of de remschijf terechtkomen.

Het belangrijkste verschil met kalkvet en lithiumvet is dat deze specifieke vetten de rubberen manchetten niet aantasten, terwijl kalkvet en lithiumvet deze na verloop van tijd kunnen verzachten of juist uitdrogen. Bovendien blijven deze vetten stabiel van consistentie bij verhitting, zonder weg te vloeien of samen te persen tot een harde korst.

Waarom dit nu bijzonder belangrijk is

Vóór de herfst functioneren remklauwen al onder zwaardere omstandigheden. Vocht, regen en de eerste wegzoutresten versnellen de corrosie van de geleidepennen. Wordt hieraan een ongeschikt vet toegevoegd, dan neemt het risico op een vastgelopen remklauw aanzienlijk toe. Een vastgelopen remklauw betekent dat het ene remblok veel sneller slijt dan het andere, waardoor de remweg onopgemerkt door de bestuurder kan toenemen.

Het is daarom aan te raden de remklauwen vóór de herfst te controleren, ook wanneer de auto geen duidelijke klachten vertoont. De onderstaande infographic vat de vier belangrijkste controlepunten visueel samen.

De vier controlepunten zijn als volgt.

1. Geleidepennen. Deze moeten soepel bewegen, zonder vastlopen of knarsen. Dit is bij een gedemonteerd wiel eenvoudig met de hand te controleren.

2. Rubberen manchetten. Deze mogen geen scheuren of beschadigingen vertonen, aangezien via een beschadigde manchet vocht en vuil direct bij de pen of zuiger kunnen komen.

3. Padslijtage. De remblokken aan één as moeten gelijkmatig slijten. Een groot verschil in dikte tussen de linker- en rechterzijde wijst er doorgaans op dat een van de remklauwen minder goed functioneert.

4. Oud vet. Indien aanwezig, dient dit volledig te worden verwijderd voordat nieuw vet wordt aangebracht, omdat het mengen van verschillende soorten vet de eigenschappen van beide vaak verslechtert.

De misvatting dat een remklauw met willekeurig vet kan worden ingesmeerd, is gevaarlijk omdat de gevolgen zich niet direct laten zien. De auto blijft rijden en de remmen blijven werken, totdat een vastgelopen geleidepen of een samengeperst vet zich meldt door ongelijk remmen of piepgeluiden. Vóór de herfst, wanneer het remsysteem al onder verhoogde belasting staat, is besparen op een geschikt gespecialiseerd vet geen verantwoorde keuze. Doorgaans is een tube vet voldoende voor meerdere onderhoudsbeurten van verschillende auto’s, zodat het minder om de kosten gaat dan om de gewoonte om zomaar het eerste vet uit de garage te pakken.