Foto: Foto:

Column Gerard Vermeeren: Troeleke

  Column

Capelle - Half vier zondagmiddag, flinke rukwinden en 280 kilometer bereden asfalt. Een bezoekje van 'niks', zo lijkt het op het eerste gezicht. Maar het vreugdevolle in haar ogen bewijst het tegendeel. Ook al verliest ze snel haar aandacht en kan ze het niet meer volgen, de blijdschap is in alles voelbaar. Ze straalt. Haar wereld is klein geworden, heel klein en ik pas er maar net nog in. Verder vullen de medebewoners en de verzorgers van het tehuis de rest in. Haar kamer van vier bij drie staat vol geschiedenis. Foto's en tekeningen herinneren aan vervlogen tijden. Ze wijst naar de foto van haar zes jaar geleden overleden vriend, mijn stiefvader. Een stralende foto van toen alles nog anders was. Toen ze nog zelfstandig woonde, ze nog kookte en de boodschappen deed. Van toen ze nog samen op visite gingen, samen lange wandelingen maakten, geen verjaardag werd vergeten en de televisie prominent aanwezig was. De tijd ook dat ze zich bekommerden over de overstap van tv-mensen van de publieke omroep naar de commerciëlen. Troeleke is in al die jaren nooit veranderd. Het is haar verwoording van wat ze aandoenlijk vindt. Haar kleindochter draagt sinds jaar en dag deze koosnaam. Het uitspreken gaat gepaard met het plaatsen van haar beide handen aan weerszijden van haar wangen. Een dikke kus volgt. En dan volgt al snel de leegte, want er wordt nu iets verwacht. Naar haar kamer of naar de gemeenschapsruimte of op stap. Ze weet het niet; de vertwijfeling is zichtbaar in haar ogen. Ze doet een stap naar voren, een stap naar links en een stap naar rechts, om uiteindelijk weer op dezelfde plek uit te komen. Een vragende blik. Ze wacht op de woorden: 'Zullen we? Van zorgen voor is ze nu een vrouw geworden waar heel goed voor gezorgd wordt. Van behulpzaam naar hulpbehoevend. Haar geheugen wordt volledig door anderen beheerd.

'Gefeliciteerd met mij, ma', zeg ik wanneer een hulpverlener de telefoon doorgeeft aan mijn moeder. 'Het is vandaag mijn verjaardag. Een doordeweekse dag, dus we zullen het komend weekend gezamenlijk vieren. Natuurlijk komt Troeleke mee!'

Meer berichten