Foto: Foto:

Column Gerard Vermeeren: The Boss

  Column

Capelle - Daar stond ik dan voor zestigduizend uitzinnige fans. Een afgeladen Kuip joelde na de derde toegift toen ik de microfoon demonteerde, omdat het na een ruim drie uur durende show echt afgelopen was.

In die dagen was Rotterdam-Zuid geheel in de sfeer gebracht van de twee stadionconcerten. Op de Beijerlandselaan was menig etalage omgetoverd tot een reclamezuil als een warm welkom voor the Boss. Bruce Springsteen had net 'Born in the USA' uitgebracht en een nieuwe schare fans had zich aangesloten bij de reeds bestaande. Een mengelmoes van oude rockers en schreeuwende tienermeisjes, zoals in de videoclip 'Dancing in the Dark' van destijds te zien was.

Ik had de vervelende eer om als roadie het eerst het podium te betreden en met het afbreken te beginnen. In die dagen kon je je opgeven bij MOJO om eenmalige klussen te verrichten zoals deze.
Ik had tijdens de toegiften al in de coulissen mogen doorbrengen. Een uniek schouwspel om Springsteen met daarachter - vanuit mijn oogpunt - zoveel mensen te zien. Ook herinner ik me even met Patti Scialfa te spreken tussen twee nummers door. Ze wachtte om opnieuw op te gaan. Even na elven op 13 juni 1985; zij stond te wachten om iets extra's te gaan geven en ik om het definitieve einde in te luiden. Het schiep een band!

Het t-shirt met crew erop dat ik naast de vergoeding kreeg, gaf ik later aan een klasgenoot. Zij was van de nieuwe generatie fans.
In 1988 toen hij opnieuw de Kuip aandeed voor zijn 'Tunnel of Love' tour was ik gewoon toeschouwer. Ook ik floot toen de eerste roadies het podium betraden, wetende dat het concert nu echt voorbij was. Zij zouden de hele nacht moeten doorwerken, zoals ik dat drie jaar eerder ook had gedaan.

Van Gerard Vermeeren zijn de boeken 'Zeewaardig' en 'Een raar seizoen en een rare vogel' verschenen bij uitgeverij Boekscout.nl. De columns die Gerard voor de IJssel- en Lekstreek schreef, zijn na te lezen op Facebook: Gerard Vermeeren - Schrijver.

Meer berichten