Column Gerard Vermeeren: Groots Klein Orkest


Column Gerard Vermeeren: Groots Klein Orkest

  Column

Capelle - Dit is de column van Gerard Vermeeren in de krant (editie Capelle) van deze week.

Het bankje waarop ik plaatsneem geeft licht. Wit licht op een verder rood-oranje betegeld plein. Ik heb afgesproken met vrienden om naar 'Later is allang begonnen & vroeger komt nog één keer terug' te gaan. De band Klein Orkest staat geprogrammeerd voor vanavond in het Isala theater. De succesvolle band uit de jaren '80, onder leiding van Harrie Jekkers, toert nog eenmaal langs de Nederlandse theaters. Nog één keer kunnen we live meebrullen met Over de muur, Over 100 jaar en O, o, Den Haag.

Het was begin jaren tachtig dat ik in de Baroeg op Rotterdam-Zuid Harrie voor het eerst ontmoette. Ik werkte voor de schoolkrant en had een interview met hem over zijn eerst verschenen boek: Tejo. De lotgevallen van een geëmancipeerde man. Het interview vond plaats na het optreden van Klein Orkest. Ik weet nog goed dat ik naar een passage uit het boek vroeg. Hoe je droog kon poepen, was mij onbekend. In verband met zijn gipsen afveegarm, probeerde hij een vriend het gemakkelijker te maken zijn kont af te vegen door droog te poepen. Harrie moest het antwoord schuldig blijven.

Later sprak ik hem meerdere malen na zijn soloshows. In het Oude Luxor vroeg hij me een keer commentaar te geven op één van zijn passages over het onderwijs. Het was na de voorstelling Het gelijk van de koffietent of Met een goudvis naar zee; precies weet ik het niet meer.

Ik neem plaats op het pluche in het midden van rij 11. De zaallichten doven en de 'oude' bekenden betreden het podium.

Weggeblazen door het sentiment van een zestien-zeventienjarige. Kalverliefde, mijn eerste zoen en het eerste blauwtje komen voorbij. Maar ook de demonstratie in Den Haag tegen kernwapens en de felle discussies met mijn opa daarover flitsen voorbij. Mijn eerste gitaarakkoorden en het eerste voorzichtige optreden. Alles verpakt in een paar nummers van weleer.

Als vanouds drink ik met Harrie een biertje na de show. We zijn geen steek veranderd. Hij die gewone kerel en ik. Ik houd nog steeds van zijn 'grootsheid' in het gewone, en natuurlijk de muziek.

Van de schrijver, Gerard Vermeeren, zijn de boeken 'Zeewaardig' en 'Een raar seizoen en de rare vogel' bij uitgeverij Boekscout.nl verschenen.

Shopbox

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden