Column Gerard Vermeeren: Bainbridge Island (deel 3)


Column Gerard Vermeeren: Bainbridge Island (deel 3)

  Column

Capelle - Dit is de column van Gerard Vermeeren in de krant (editie Capelle) van deze week.

Zwervers hebben het zwaar bij deze temperaturen. Ik zie ze samenklonteren wanneer ik de Pike Place Market bezoek tegen de avond. Om de hoek van de eerste Starbucks staan ze op de 1st Avenue rondom een vuurkorf. Ook bij mijn hotel, aan het eind van de monorail, hangen ze in groepen rond. Op het plein van de Space Needle stellen ze zich verdekt op, bang voor het samenscholingsverbod. Vanuit mijn kamer hoor ik later die avond geregeld sirenes samenkomen op hetzelfde plein.

Het plein is leeg wanneer ik het in de ochtend oversteek. Althans bijna leeg. Eén van hen komt tevoorschijn en schiet mij aan. 'Het is de beste stad voor zwervers. Natuurlijk zijn we niet geliefd, maar ons echt iets aandoen, is niet nog nooit gebeurd. Dat is in andere steden wel anders. In LA heb ik weken vastgezeten zonder proces. Hier worden we grotendeels met rust gelaten'. 'En gisterenavond dan', vraag ik nieuwsgierig. 'Gisterenavond was er een relletje met achterlijke supporters uit Miami die hier zijn voor de wedstrijd. We stonden erbij en keken ernaar. De Dolphins en Seahawks gingen elkaar te lijf. De politie maakte er een einde aan en wij zochten onze slaapplek op. Mag ik een koffie van u?'

De oversteek stelt niet veel voor, behalve het prachtige uitzicht op Seattle vanaf het water. De steeds kleiner wordende wolkenkrabbers en de Needle.

In de ochtend begin ik vroeg aan de klim van Mount Olympus, want de weg blijkt vrij te zijn gegeven. Door de hevige sneeuwval was deze dagen gesloten geweest. Ik rijd door tot de definitieve ketting over de weg op zo'n 1900 m hoogte. Vanaf hier hebben de sneeuwschuivers het opgegeven. En daar sta ik dan, in de hemel. Althans zo stel ik het me voor. Eindeloze witte vergezichten onder een lichtoranje hemel met flarden witte en lichtgrijze wolken onder me. Ik ben niet boven de boomgrens, want naast me staan wit besneeuwde sparren. Allemaal met gebogen hoofd vanwege het gewicht van de sneeuw. Een aantal monniken op een rij op één van de mooiste - hemelse - plekken op aarde.

Uit: 'Een raar seizoen en een rare vogel', verschenen bij uitgeverij Boekscout.nl.

Shopbox

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden