Eric op de fiets is na 6830 km in Vietnam beland

IJssel en Lekstreek plaatst elke maand de reisnotities van Eric van der Kleij, oud-eigenaar van een lunchroom in winkelcentrum Koperwiek in Capelle aan den IJssel. Hij was op de fiets onderweg naar China, maar is nu eerst in Vietnam belandt.

Maandag 10 juni

Gisteren al rekening gehouden met vandaag dus ik neem een hotelletje aan dezelfde weg als waar ik morgen verder moet en dan kan het niet verkeerd.
Zelfs navigatie niet gebruikt en toen ik de navigatie wel pakte voor het hotelletje was het nog 97 km.
Te laat, afslag gemist, komt natuurlijk door de farsi taal op de borden ........en echt heel veel foute kilometers.
Programma bijgesteld naar een andere plaats met de naam Bu'in. 107 km gefietst bijna vlak, lekker warm, wind in de rug, leek Nederland wel.

Dinsdag 11 juni

Voorzichtig ben ik onderweg naar de familie in Teheran waar ik een aantal dagen zal verblijven om mijn visa voor onder andere China te regelen en onderhoud aan mijn fiets te plegen.
Het plan is om nog 1 nacht slapen voor Teheran en dan de volgende dag heel vroeg (als het nog rustig is) via de rijkswegen naar mijn logeeradres.
Deze morgen uitgenodigd voor thee en ontbijt bij een aantal chauffeurs en ook mijn lunch in een klein restaurant mocht ik echt niet betalen.
En dan hoor ik een grote knal en breekt er iets onder mijn zadel, metaal valt op de grond, mijn zadel hangt er slapjes bij kan en ik kan er niet meer op zitten.
Ik ben toch echt meer dan 10 kilo afgevallen.... Ik besluit te proberen een lift te nemen met 1 van de vele blauwe pick ups (ze heten niet voor niets zo) en dan maar meteen naar mijn adres in Teheran. Zij laten mij weten dat ik ook een dag eerder al welkom ben. Het wordt uiteindelijk een witte pick up die mij en mijn fiets vervoert naar mijn logeer adres in Teheran.
Wat een enorme stad, hier wonen meer mensen dan in heel Nederland bij elkaar.
Iets positiefs: ik ben wel blij dat ik niet over al die rijkswegen hoeft te fietsen, wat een gekkenhuis...
Toch nog 115 km gefietst vandaag en totaal nu 6629 km van huis.
Fiets in de garage, dat gaan we morgen wel weer eens bekijken, vanavond met de familie op stap...

Woensdag 12 juni

Vandaag niet op de fiets, want deze staat in de garage, zonder zadel. Morgen of overmorgen waarschijnlijk naar de fietsenmaker. Het is ff tijd voor rust.
Zat vanmorgen om 09.00 uur aan het ontbijt, is ook wel lekker! Al mijn kleren weer eens in een wasmachine, want een wasmachine hebben ze al 2 maanden niet meer gezien.
Ben terecht gekomen bij alweer een enorm, vriendelijke en aardige familie van Arsham die altijd bij ons in Cappuzzino gewerkt heeft. Hier ontbreekt het mij aan niets.
Ik laat Teheran maar eens een beetje op mij afkomen.........Al mijn tassen uitgepakt want die gaan we anders indelen en minder spul meenemen...Maar goed eerst die fiets maar weer eens gemaakt.
S' middags met zijn drieen naar de bazar en moskee van Tajrish geweest, en de gardens van Ferdows, happie gegeten, leuk, gezellig, helemaal top.

Vrijdag 14 juni

Rustig aan vanmorgen en rond de middag naar het vroegere paleis van Koning Mohammed Reza Palahvi geweest.
Iran was net als Nederland tot 1979 een modern koninkrijk. In 1979, kwam Khomeini aan de macht en dat is nu al 40 jaar zo.
S'avonds met mijn gastheer weer ff Kebab wezen eten en weer een dag voorbij.
Ik hou het hier nog wel ff uit zo.

Zaterdag 15 juni

Vandaag met zijn 5en op stap door Teheran, de toerist uitgehangen naar Golestan Palace, ff een bazaar bezocht van totaal wel 10 km! Thee gedronken in het kleinst theehuis van de stad, (kreeg ik van die man ook nog een geluksmunt ) en gegeten in een kababzaak waar altijd een lange rij voor de deur staat. Even rustig aan en dan naar de Milad Tower dat kan tot 435 meter, (2x de euromast en een voetbalveld erboven op). "Ik blijf wel in de lift staan" dacht ik nog even, maar ja, ze doen dit allemaal voor mij, dus ik moest toch echt mee.
En daarna nog naar de Tabiat Bridge, dan nog ff wat eten en weer naar huis.

Zondag 16 juni

Een echte vakantie dag vandaag, we gaan naar de zee. 170 km boven Teheran is de Kaspische zee en daar heeft de familie waar ik logeer ook nog woning.
Dus op tijd weg, zwembroek mee, want hoewel het niet zoveel kilometers is is het wel door de bergen.
Voor de benzinekosten hoef je het hier niet te laten want nergens ter wereld schijnt het goedkoper te zijn als in Iran, 0,06 EUR per liter...dat tankt lekker weg, gooi hem nog maar een keer vol......80 liter voor 5 euro...
Al vroeg sta ik klaar met mijn zwembroek aan, maar voordat we vertrekken is het toch 12.00 uur, nog ff vier uur achter het stuur. Hoef ik me in ieder geval niet meer in te smeren... Nou dat had ik dus helemaal verkeerd begrepen, wij blijven daar een paar dagen.
Dat wordt improviseren maar komt ook wel weer goed.
Niets gefietst deze week, de teller blijft staan op 6629.

Maandag 17 juni

Een beetje boodschappen doen want hier blijven we nog wel een paar dagen en daar had ik niet op gerekend, maar het is geen straf hoor.... tandenborstel, deo, shampoo, komt wel goed.
En dan nog ff naar de kapper in Now Shahr. "Doe maar lekker kort" was het plan.
Duurt een uurtje zo'n kapper en als hij klaar is wordt je haar gewassen en begint hij weer "opnieuw".
Gewoon leuk.
Ff boodschappen doen voor het avondeten en om 22.00 uur gaan mijn ogen wel weer zakken.

Dinsdag 18 juni

De zon schijnt, net als altijd hier in Iran, en om 09.00 uur is het toch al wel weer 28 graden Celsius.
Gisteren op het strand zie je speciale met golfplaten afgezette stukken strand, zo groot als een voetbalveld, in de zee verlengd met doek, tot wel 2 meter hoog, waarachter de vrouwen dan mogen zwemmen. Volledig gekleed natuurlijk, aan de voorzijde in zee, staan ook nog 2 uitkijkposten om te controleren dat mannen niet te dichtbij komen.
Maar goed, als je hier geboren bent weet je niet beter....Laat ik zeggen, heel bijzonder.
Vrouw des huizes is jarig vandaag.
Heb geen idee wat ze vandaag met mij van plan zijn maar laat het maar rustig op mij afkomen, per slot van rekening heb ik vakantie....
We gaan een half uur met de auto rijden en dan met de kabelbaan in een cabine naar de top van de berg.
Daar zie ik alleen maar mensen foto's maken en ook ik moet op de rots, bij de boom: zitten, staan, beetje naar links, beetje naar rechts om foto's te maken.
Foto's maken zie je iedereen hier de hele dag doen is, echt een dingetje in Iran.
Daarna ergens gegeten, ff naar het strand, taart gekocht, boodschappen en het is weer 22.00 uur. Op naar huis, nog ff taart eten en dan lekker legguh.
Ondanks dat ik het onwijs leuk, goed en gezellig heb bij mijn gastgezin, krijg ik ondertussen ook wel weer zin om te gaan fietsen.... Als we terug zijn in Teheran gaan we ff doorpakken. We gaan verder fietsen met minder bagage, dus zonder de 2 voortassen.
Koud weer zit er voorlopig niet meer in.

Woensdag 19 juni

We gaan naar het strand.
Maar de weersverwachting ziet er uit met donkere luchten en regen.
Nou, die regen zou ik dan ook eens meemaken in Iran. 
Het werd bewolkt en dat is helemaal niet erg, paar uurtjes bij/in de zee geweest.
Ben je net uit de zee, kruipt er een slang uit de zee het strand op. Nou dan liever, kwallen.
Mooie dag weer, 'savonds bbq-en en weer een dag voorbij gevlogen......
Donderdag 20 juni
Vandaag na het ontbijt weg om vis te gaan eten. Dat is 1,5 uur rijden hier vandaan.
Grote bekkens vis, waar het water uit de bergen zo doorheen loopt. Vis op de grill, helemaal top.
Terug naar huis, boodschappen, terrasje en overal nog steeds die vriendelijkheid en "welcome in Iran", weer een dag voorbij.
Op het Iraanse nieuws zie ik een speedboot varen met daarin o.a. 2 vrouwen in bikini. Deze zijn meteen gearresteerd! In bikini mag je je buiten niet vertonen. Dit is ook Iran. 
Nog 1 dag Now Sharh en zaterdag terug naar Teheran.
Zaterdag 21 juni
Begin van de zomer, nou hier is het warm genoeg. Rustdag, morgen terug naar Teheran.
Hoewel om 22.00 uur gaat de telefoon of we nog ergens komen bbq-en. Tuuuuuurlijk komen wij bbq-en (??), 02.00 uur thuis.

Zondag 22 juni

Terug naar Teheran vandaag. Daar doorpakken, ik wil wel weer gaan fietsen. Vanmorgen riem gesteld, olie vervangen van Rohloff naaf, klaar!! Volgende week zit ik weer op de fiets.
Totaal 6629 km van huis.

Maandag 24 juni

Nog steeds in Teheran, vandaag weer op stap geweest in deze ongelofelijke grote en mooie stad.
's avonds nog ff naar sjaardan ofzo een wijkie in hart van de stad
En de dag zit er weer op.
Dinsdag 25 juni
Vandaag vliegtickets voor Hanoi/Vietnam gekocht en dat betekend dat we China, letterlijk en figuurlijk nog even links laten liggen. Eerst kies ik voor: Vietnam, Cambodja, Laos, Thailand, Myanmar, Maleisië, Indonesië en Australië.
Vliegen vanaf Isfahan, dat betekent nog een kleine 400 km fietsen.
In Vietnam weer gewoon FB, want dat is hier verboden en zodoende zie ik daar al sinds 3 juni niets/heel weinig meer van...

Woensdag 26 juni

Even naar de Vietnam ambassade voor mijn visum, voor wat extra geld is het in 15 minuten geregeld, las ik.
Uiteindelijk moest ik toch wel rekening houden met 2 weken....ok...! Dan maar een E visa.

Donderdag 27 juni

Naar het 3e paleis van de oude afgezette koning geweest, saadabad.
Heb de familie waar ik logeer verteld dat ik de 29e weer wil gaan fietsen richting Esfahan. Dan ben ik hier 18 dagen te gast geweest en heel veel gezien van Teheran en Iran, heb hier een fantastische tijd gehad. Heel erg mooi land!
Ze vonden het jammer dat ik "al" wegging, maar mijn fiets roept nu echt.

Vrijdag 28 juni

Mijn gastgezin laat mij weten mij toch buiten Teheran te willen brengen met de auto omdat de rijkswegen in Teheran hier echt heel gevaarlijk zijn. Nou dat klopt wel.
Iedereen haalt links en rechts in, altijd vol gas en rijden net zo makkelijk tegen het verkeer in. Bij een 2 baansweg, rijden ze met drie auto's naast elkaar en bij een 3 baansweg met 5 auto's naast elkaar, dus die lijnen hoeven ze hier echt niet te trekken en voor mij weinig vluchtstrook.
Rood of groen: doorrijden. 
Maar dat ze me nog even de stad uit willen brengen daar ben ik wel heel blij mee??
'S avonds uit eten, wordt er een Nederlandse vlag naast je gezet....Iedereen moet zeker zien dat er een toerist / Nederlander is... Heel bijzonder.

Zaterdag 29 juni

Aangekomen met de auto in Qom, de op 1 na heiligste stad van Iran. Een soort pelgrimsoord en dat is te zien ook.
Morgen gaan we weer echt fietsen en het beloofd smerig warm te worden, dus vroeg weg....
Zondag 30 juni
06.30 op de fiets richting Kashan.
Fiets aangepast, 2 voortassen met 7 kg bagage gaan terug naar huis.
Om 10.00 uur al 40 graden, het wordt 46,8 en 48,2 en zelfs 50,2 graden celsius. Rijksweg, asfalt, zandduinen, geen boom te zien.
Ik was al gewaarschuwd.
En dan staat er op een parkeerterrein een pick-up met takel, dat is wel heel verleidelijk.
Nou die takel hebben we niet nodig, zet mijn fiets maar in het bakkie.
Ik ben er wel klaar mee voor vandaag.
Zodoende 95 km gefietst en nog wat met de auto.

Maandag 1 juli

Vandaag 90 dagen van huis en een kort dagje om te fietsen naar Matanz. Een stukje van 76 km in totaal.
De fiets mocht in mijn hotelkamer en dat is altijd fijn want dan kan er niets mee gebeuren.
Toch wel, lekke band..??ik kan in ieder geval niemand anders de schuld geven.
Dus de band geplakt (onderweg een lekke band betekent andere band erinmaar als je toch op je hotelkamer ben gewoon ff plakken).
Alleen wat later weg vandaag dan de bedoeling was.

Dinsdag 2 juli

Van Matanz naar Esfahan is 132 km en dat gaan we niet met de fiets doen maar met de Taxi. Het is rond de 50°C en veel zand, asfalt en weinig schaduw dus niet te doen om te fietsen.
Voor 1.000.000 rial, omgerekend 7 euro wordt ik naar Esfahan gebracht. Ingecheckt in het centrum, Hotel Part. In dit hotel blijf ik lekker tot ik ga vliegen naar Vietnam

Woensdag 3 juli

Eerst maar eens naar het vliegveld om eens te informeren hoe ze bij Qatar Airlines mijn fiets aangeleverd willen hebben.
Nou dat valt alles mee. Kom maar hierheen met je fiets en dan pakken wij hem in......Dat is lekker, wat een service!!
Verder toeristische attracties afgeweest met 2 backpackers, 1 uit de Oekraïne en 1 uit India.
Ik denk dat ik in 1 maand Iran in totaal 10 toeristen gezien heb.

Donderdag 4 juli

Vandaag is de laatste dag in Iran. Vannacht om 02.00 brengt de Taxi ons ( fiets en mij ) naar het vliegveld.
Nog even kebab eten, beetje voor de stad slenteren, uitrusten en proberen wat te slapen, want daar komt waarschijnlijk verder weinig van...
Vrijdag 5 Juli.
Vroeg naar het vliegveld.
Had bij Quatar airlines 2 dagen geleden al geinfomeert hoe en wat, mbt mijn fiets, maar het liep toch weer anders. Kom je daar aan willen ze dat mijn fiets op de beveligingsband gaat waar ook je koffers doorheen moeten.
Dat past niet, demonteren krijg om te horen.
Ik sleutelen en 
Ik zie, mijn vriend van Qatar, sorry zegt hij dat wist ik ook niet OK, this is Iran.
Mijn stuur eraf en alle kabels los, komt een douaneman vertellen dat mijn fiets toch door het poortje mag waar mensen ook door heen lopen, pff, this is Iran.
Moest mijn fiets ff helemaal in het plastic met karton ertussen, had op dat moment niet veel andere mogelijkheden dus hoop maar dat dat niet te veel problemen geeft in Hanoi.
Fiets ingepakt, inchecken met 2 andere fietstassen, 39 kg bij elkaar, oeh, 9 teveel maar, daar is mijn vriend weer... deze 9 extra kilo's a $ 30 per kilo hoefde ik van hem dan weer niet te betalen, This is Iran.
Hij zegt, Neem 1 van je 2 fietstassen maar mee als extra handbagage, da's lekker zeg.....
Hoewel, en daar dacht ik dan weer niet aan, dat mijn multifunctionele mes van Victorinox in deze tas zat....openmaken en inleveren.....kwijt.
Moet ik volgens ticket 14 uur wachten op het vliegveld, heeft Quatar een regeling dat je dan in een hotel in Doha mag verblijven, ook lekker.... 
Dus soms zit het tegen, maar meestal zit het mee....
Vanavond naar Hanoi waar we morgenochtend aankomen...
En dan de fiets uitpakken en weer rijklaar maken, ben benieuwd....

Zaterdag 6 juli

Om 07.30 uur geland in Hanoi / Vietnam en buiten een afgebroken achterlicht is alles heel gebleven.
Ik ben wel 2 uur bezig geweest om mijn fiets uit het plastic en karton te bevrijden, en hem weer rijklaar te maken. Maar dat zegt misschien meer over mij als over mijn fiets.
Op de fiets naar Hanoi, 30 km, en ik zie weer een groen landschap, het barst van de mensen op fietsen en brommers en overal kan je weer stoppen om wat te eten en te drinken.
Wel wat anders als asfalt, zand en het ontbreken van schaduw. Er was alleen bij de benzinepompen om de 20 kilometer ofzo wat schaduw.
Elk landschap heeft zijn charmes, zullen we maar zeggen, maar hier was ik wel ff aan toe.
Ingecheckt in een Hotel in Hanoi, waar ik 2 dagen blijf.
Deze 2 dagen de gebruikelijke dingen in orde maken voor als je in een nieuw land komt. Geld pinnen, goede landkaart kopen (altijd handig naast je navigatie) en een vietnamees telefoonnummer met internet en voldoende GB's voor 30 dagen. Zo lang is namelijk mijn visum geldig.

Zondag 7 juli

Tweede dag in Hanoi, rustig aan gedaan.
Morgen weer op de fiets.
Dan fietsen we van Hanoi naar Ninh Binh en daarna naar de zee. En met de zee links fietsen we Vietnam helemaal naar beneden.
Totaal nu 6830 km van huis.
 

Shopbox

Meer berichten