De bewoners zijn meer betrokken, spreken vriendelijker met elkaar, maken nieuwe en kletsen, gruwelen en huiveren samen.
De bewoners zijn meer betrokken, spreken vriendelijker met elkaar, maken nieuwe en kletsen, gruwelen en huiveren samen. (Foto: )

Ingezonden: 'Er was eens een verbouwing'

Capelle - Er was eens een imposant, geeldeurs en 14 verdiepingen tellende flat: de Purmerhoek in de Hoekenbuurt in Capelle. Onder Capellenaren stond deze buurt ook wel bekend als de getto van Capelle. Horrorverhalen deden soms de ronde en er werd flink over overdreven.

Door Siena Roos (18)

Maar beste lezer, de bewoners van de Purmerhoek vonden die verhalen maar kletspraat. Zij weten wel beter. Criminelen? Laat ze niet lachen. Eerder, zoals door de bewoners zelf genoemd: ‘gekken, tokkies, sjonnies en hennies’. Een veel gebruikte uitspraak onder de Purmerhoekers was dan ook wel: ‘Ik wil niets te maken hebben met al die malloten hier’.

Solidair met elkaar waren de bewoners van de Purmerhoek dan ook niet. Velen moesten niets van elkaar hebben en leefden langs elkaar. Op enkele veteranen na, die al decennia in deze flat wonen, alles van al de andere bewoners afweten en happig zijn naar een kletspraatje met iedere willekeurige hondenuitlater die hun pad kruist.

Maar goed, iedereen leefde dus op zijn eigen manier in deze flat. Tot dat er een ingrijpende gebeurtenis in ieders leven gebeurde. U leest het goed: deze ingrijpende gebeurtenis was het zelfde voor alle bewoners van de Purmerhoek. De veteranen, de ‘tokkies’, de ‘debielen’, de ‘ik hoor hier niet thuis-ers’ en de ‘het boeit me niet dus krijg maar allemaal de klerezooi-ers’. Allemaal hadden zij last van dezelfde gebeurtenis. Over welke gebeurtenis spreek ik? Je kunt er niet omheen. Rijdt maar eens langs het flat en het antwoord zal tot u komen. Het is natuurlijk de verbouwing. Of het ‘verbeteronderhoud', de term die Havensteder ervoor bedacht.

Ieder weet dat de verbouwing veel naars heeft gebracht. Een rotzooi, zowel rondom de flat als nota bene in je eigen huis zelf, lawaai dat zelfs in Tokio nog te horen zal zijn, uit je eigen huis gezet worden, geen kant op kunnen, op kosten gejaagd worden en er een chagrijnig humeur aan overhouden. Ik weet het, een complete ramp. Maar ieder nadeel heeft zijn voordeel. Het voordeel? ‘Een mooiere woning voor de Purmerhoekers?’ Ook dat. Maar waar ik op doel, is dat deze verbouwing heeft gezorgd voor solidariteit in de flat. De bewoners zijn meer betrokken, spreken vriendelijker met elkaar, maken nieuwe contacten en kletsen, gruwelen en huiveren samen. Men heeft een gemeenschappelijk raakvlak gekregen. Hierdoor is de sfeer aanzienlijk verbeterd.

De leefomgeving is verbeterd en er heerst een vrediger klimaat (op die pokkeherrie na dan). Begrijp mij niet verkeerd, er is zeker nog ruimte voor verbetering, maar verandering is merkbaar. Dus misschien is deze verbouwingsellende dan toch af te sluiten met: en ze leefden nog lang en gelukkig.

Shopbox

Meer berichten