Foto:

Eric op de fiets vanuit Capelle onderweg naar China

Eric van der Kleij, oud-eigenaar van een lunchroom in winkelcentrum Koperwiek in Capelle aan den IJssel, is sinds 3 april op de fiets onderweg naar China. Hij fietste al door Bulgarije, Servië en Roemenië. Hoe is het hem sinds die tijd vergaan?

Maandag 13 mei
Neem je 3 zonnebrillen mee, en dan denk je nog : "Dit zijn er eigenlijk teveel!"
Maar vandaag breek ik al weer de 2e bril sinds vertrek. Nou, dan ben je toch blij met die derde...
Vanaf vandaag wel zonder fietsmaat verder. Matt had last van zijn knieën en ging een andere route fietsen in de hoop minder te hoeven klimmen.....
Verlies ik vandaag ook nog een leesbril onderweg en pak ik de verkeerde rijksweg....
90 Km gefietst, en geëindigd iets boven Cerkezcoy. Onderweg kwam ik nog een storm tegen en veel heuvels, maar geëindigd met een zonnetje. TOP!

Dinsdag 14 mei
Opzet van de dag: snel door Istanboel! Maar is net niet gelukt en om 17.30 hotelletje genomen.Heb al niet veel met steden (behalve Rotterdam dan) maar van Istanboel....hoe zeg ik dat netjes...word ik niet vrolijk.
Wonen 20 miljoen mensen, hebben net zoveel auto's, je kan geen kant op, en die auto's vliegen je links en rechts, toeterend voorbij. En dan moet ik ook nog 70 km rijksweg afleggen. Ik kwam 2 Belgen, Céline en Alejandro, en een Koreaan tegen (zijn naam ben ik kwijt). Dus uiteindelijk met zijn vieren gefietst.
Vandaag 124 km lang op de fiets gevochten in het verkeer.

Woensdag 15 mei
Vandaag ben ik 6 weken op pad.
Het was een hele bijzonder dag vandaag.
Vanmorgen vroeg op pad, ik dacht "Nog een paar kilometer rijksweg", maar er kwam geen einde aan.
Ik naderde een hele grote brug en aan de zijkant daarvan leek een fietspad te zitten...ik dacht: "dat is lekker, ff geen razend verkeer langs me heen".
Halverwege de brug maakte ik nog wat foto's.
Even later komt mij een auto tegenmoet, politie..
Ik zeg ze gedag, maar ze zijn boos! Ik mag daar niet fietsen en ook geen foto's maken.
Heb me keurig verontschuldigd en uitgelegd dat ik een bord zag, ''verboden voor wandelaars'', niet voor fietsers. Ik moest mee.....
Onderaan de brug was een politiepost. Allereerst moest ik de twee foto's verwijderen van mijn telefoon terwijl ze meekeken, dus dat heb ik maar gedaan.
Verder heb ik een bekeuring gehad van 13 euro, deze moet ik betalen als ik het land verlaat, aan de douane.
Maar er was nog zoveel rijksweg en het is zo gevaarlijk...Ik heb dus de veerboot genomen naar de andere kant , waar het minder druk is.
Alleen veel meer bergen, maar nu leef ik nog
Later op de dag kom ik in mijn hotelletje binnen, krijg ik mijn sleutel...
Draai ik mijn sleutel af...

Donderdag 16 mei
Om 06.11 vertrokken en om 14.30 ingecheckt in een hotelletje in Inegol. Dus vroeg begonnen en ook vroeg klaar, heb je nog wat aan je middag en ben je op tijd uit de hitte.
Na dat geleuter van gisteren vandaag 101 km gefietst met temperaturen oplopend tot 38 graden.
Zat ook nog een bergbeklimming in van 5 km lang en 9% omhoog. Hierbij moest ik toch wel een paar keer van de fiets.
Maar wel super gefietst dus een koud biertje verdiend.

Vrijdag 17 mei
Gisteren was niet voorspeld dat het zo warm zou worden. Voor vandaag is er in de middag regen voorspeld en dat klopte natuurlijk wel
Met bakken kwam het naar beneden en je kan als fietser geen kant op. Dus 3 keer helemaal nat geregend maar daarna komt weer de zon, dus was snel weer droog.
Maar ik was er wel klaar mee na 104 km. Aangekomen in Eskisehir. Verder een mooie dag! De hele dag heuvel, op heuvel af.

Zaterdag 18 mei
Regen was voorspeld maar was er nog niet toen ik wakker werd.
Ik dacht: "gas erop" dus snel uitgecheckt en eenmaal buiten (je voelt het al aankomen) een enorme bak regen...
Ik ben 10 km door de regen gefietst, de stad uit. Eenmaal de stad uit is het verder droog gebleven.
117 Km gefietst, wind in de rug, mooie dag, op tijd weer ingecheckt in Emirdag.

Zondag 19 mei
Vanmorgen vroeg weg, mooi weer, op tijd met de fiets tussen de vangrails, zeg maar. Fietspaden zijn hier niet en je ziet nog geen 5 fietsen per dag. Dus fietsen tussen de vangrails is dan een "veilige" optie.
Ik dacht moeie beentjes te hebben en kwam niet op gang (had ook nog wind tegen) maar zag op de hoogtemeter dat er al 150 meter klimmen op zat.
Super mooi weer, 30+ graden en na 50 km wind in de rug.
Om 16.30 was het wel genoeg! Zo'n 145 km gefietst.

Maandag 20 mei
Ontbijt ging van 7 uur naar 8 uur, dus dat heb ik laten schieten.
Wel onderweg ff soepie, eitjes en brood besteld want op een lege maag kun je geen kilometers maken.
De hele dag vragen mensen of je thee komt drinken, dat doe ik wel eens, maar dan communiceren blijft moeilijk.
Hele dag 30+ graden, 108 km, aangekomen in de stad Konya met 1.300.000 inwoners...

Dinsdag 21 mei
Precies 7 weken onderweg.
Bij vertrek woog de combinatie van fiets, bagage en ik, 153 kg. Nu is dat nog ongeveer 135 kg, afscheid genomen van bagage en lichaamsgewicht.
Zonder dat extra gewicht gaan de bergen net wat makkelijker ;)
Vandaag heb ik 7 uur en 21 minuten op het zadel gezeten met een gemiddelde snelheid van 21.42 km per uur, dus uiteindelijk 158 km gefietst. Lekker warm was het weer, weer met een max temperatuur van 37,3 graden, mooie dag. Aangekomen in Eregl.

Woensdag 22 mei
Had weer veel zin om te gaan fietsen, dus nog lang niet toe aan een rustdag.
Voel me goed, beentjes okidoki, ik wil fietsen....
En vandaag 2 bergen, gelukkig niet te stijl dus dat viel allemaal wel mee.
Heerlijke lange fietsdag en na 164 km aangekomen in Tarsus.

Donderdag 23 mei
Had geen haast, rustig ontbijtje en op pad.
Koop je 2 broodjes bij de bakker, en ja hoor de thee staat er al weer naast.
Maar dat kon geen kwaad want het werd 40,2 graden op mijn klokkie.
Na 99 km gestopt in Ceyhan, mooie dag.

Vrijdag 24 mei
Al 2 dagen later gestart en dat was vandaag een beetje dom.
Om 11.00 uur stond de thermometer al boven de 40 en om 12.00 uur was het 43,2 graden. Toen moest er (onverwacht) ook nog geklommen worden en was ik er wel helemaal klaar mee.
Na 82 km ingecheckt in een hotelletje.

Zaterdag 25 mei
Vanwege de verwachte warmte om 06.00 uur al op de fiets.
Het was weer berg op, berg af, na 5 uur fietsen pas 50 km op de teller....
Uiteindelijk terecht gekomen na 87 km in Gaziantep een stad met 1,7 miljoen inwoners en net zoveel auto's.
Snel ingecheckt en morgen vroeg met minder verkeer op de weg er zo snel mogelijk weer uit.
Wel door de 5000 km vandaag!!
Ook vandaag in totaal (vanaf de eerste dag 3 april )de 25.000 hoogtemeters gepasseerd.

Zondag 26 mei
Het was nog voor 06.00 uur en ik zat al op de fiets.
18 graden was het, en de wegen waren leeg dus kon ik ff rustig de stad uitfietsen bij een heerlijke temperatuur.
Ik was op weg naar de stad Sanliurfa en er was genoeg slaapgelegenheid in deze stad maar niets ervoor. Zodoende 143 km gefietst met heuvels op en af met in de middag temperaturen boven de 45 graden.

Maandag 27 mei
Erg slecht geslapen dus lekker vroeg op pad. Ik zat al voor 06.00 op de fiets en het belooft een warme dag te worden. Mijn regenjas kan onderin mijn tassen…. Voorlopig. Veel eten, veel drinken, veel rusten en vooral doortrappen de heuvels op en af. Om 13.30 ingecheckt in Siverek na 97 kilometer te hebben gefietst.

Dinsdag 28 mei
Weer vroeg weg! Geen Nutella meer dus een broodje met Snickers als ontbijt. Als je maar iets gegeten hebt voor vertrek ;)
Vroeg op pad en heb onderweg een schildpad gered. Hij zat midden op de rijksweg, beetje dom. Maar heb hem van de weg gehaald en hij loopt nu lekker in de natuur. Doelstelling van vandaag was een hotel in Biyarkabir en heb daar om 13.00 uur ingecheckt.
Kom je aan fietsen en zie je allemaal lachende mensen van het hotel. Ze kwamen mijn fietsie bekijken, beetje wouwellen, je kent het wel ;) Het hotel heeft een zwembad, sauna, van alles en nog wat. Het leek wel vakantie haha!
Na een rondje in en om het hotel kwam ik terug op mijn kamer en stond er een bordje met fruit van de manager. Als welkom en als succeswens, leuk toch?
Al met al ook nog 87 kilometer gefietst vandaag. Morgen gewoon weer verder.

Woensdag 29 mei
Vandaag 8 weken op pad. Om 06.00 uur weg en na 104 kilometer ingecheckt in Batman. Een turkse stad met 400.000 inwoners.
Het Batman logo kom je hier ook overal op straat tegen. Ook hier een zwembad alleen zonder water, zo ken ik het weer… Morgen echte bergen op mijn pad dus heel vroeg weg.

Donderdag 30 mei
Batman weer vroeg verlaten en op pad naar Baykan. Baykan is een klein dorpje met 1 hotel dus het is te hopen dat zij plek hebben. Richting Iran wonen er minder mensen en liggen de dorpjes verder uit elkaar dus is het elke keer weer even puzzelen. Het leek erop vandaag veel te moeten klimmen maar dat viel gelukkig mee. Het dorpje had ik al snel gevonden, het hotel ook dus na 79 kilometer was het mooi geweest voor vandaag.
's Avonds even wat gaan eten en ik kom langs een restaurant waar een mannetje of 100 aan lege tafels zit. Een achteraf gezien Engelse leraar kwam er aan en vertelde mij dat ik straks in de rij moest gaan staan en dan krijgt iedereen (en ik dus ook) gratis eten vanwege Ramadan. Zo gezegd, zo gedaan. Nou, bordje vol, even wachten tot de Imam gaat spreken en eten maar. Leuk om eens bij geweest te zijn ?

Vrijdag 31 mei
Het was vandaag weer harken, krabbelen en klunen, om al die kilo's de bergen op te krijgen en ook nog een felle tegenwind.
Na 82 km, bestemming, Tatvan, bereikt maar daarvoor moest ik wel 6 uur en 20 minuten in het zadel zitten. Morgen nog 140 km naar Van...........leek het.
Maar ik fiets langs het busstation van Tatvan en dacht: "Ik ga eens informeren of mijn fiets staand in een bus past om naar Van te gaan". Dat bleek geen enkel probleem. Wel 2 uur wachten op de goede bus, en de reis duurde ook 2 uur, maar uiteindelijk in de avond in Van ingecheckt in een hotel gerund door een familie aan een groot meer. Gelijk maar voor 2 dagen geboekt, zo'n dagje rust tussendoor mag wel een keertje.
Dus morgen de tweede officiële "niet fietsdag".
Even douchen en naar het meer gelopen. Terug loop ik langs de etende hotel familie. Of ik wil aanschuiven en mee eten, nou ik zeg geen nee.......natuurlijk ;)

Zaterdag 1 juni
Geen meter gefietst vandaag. Wel fietsje weer helemaal schoongemaakt, standaard en zadel iets bijgesteld. Dus hij kan er weer tegenaan
De Z-tjes waren in dit hotel ruim aanwezig! De Z van Zand, Zee, Zwembad en Zon, dus dat was top.
Beetje aan het zwembad gelegen met 2 Iraanse koppeltjes.
Morgen gewoon weer verder.

Zondag 2 juni
Nog even ontbijt genuttigd in het hotel en op naar Saray. Dit wordt de laatste nacht van in totaal 23 overnachtingen in Turkije.
Mooi wegdek, een klein stukje omhoog dus prima om te fietsen. De hele dag tussen de 1700 en 2050 meter hoog gefietst. Toch nog 90 km gefietst totaal nu op 5721 km van huis.

Maandag 3 juni
Toch wel de bijzonderste dag tot nu.
Vandaag Turkije uit, Iran in. Vroeg weg want ik wilde op tijd de grens over.
Sta ik om 08.00 uur bij de grens, gaat die pas om 09.00 uur open. Maar de douanier, bewapend met groot geweer en peuk in zijn mond, bood mij een bak koffie aan, die ik om dit tijdstip niet weigerde.
Wij gaan zijn douane kantoortje in en achteloos gooit hij zijn geweer op een tafel en zet voor mij een bakkie. Wel heel leuk natuurlijk en lekker.....
09.00 uur, iedereen is gearriveerd en de douanepost gaat open. Ik ben als eerste aan de beurt, (dit allemaal nog aan de Turkse kant) terwijl ik daar zeker niet als eerste was. Maar dat je daar op de fiets bent vinden ze wel stoer.
Ik laat mijn paspoort, bekeuring en geld zien maar ik moet 50 meter doorlopen naar de volgende balie.
Laat weer mijn paspoort, geld en bekeuring zien, maar moet toch echt nog een balie verder.
Bij de laatste balie, leg ik nog eens uit dat ik die bekeuring moet betalen, maar ik krijg mijn stempel, de boete terug en mijn geld hoeft hij niet, slagboom open, dag Turkije.
Kijk, zo hou je nou 13 EUR in je zak, want meer was het niet...
Dan loop je het Iraanse gedeelte binnen, is toch altijd wel een soort van spannend bij een grenspost. Maar ik word meteen omringd door een 8tal militairen, die meer oog voor mijn fiets hebben dan voor mij.
Fiets geparkeerd en ik moet me melden bij een loket.
Bij dit loket lever ik mijn paspoort en visa in en krijg ik allemaal handen van een soort politiemensen die mij welkom heten in hun land. Ik zwaai nog wat naar links en rechts, de slagboom gaat open en ik ben weg.
Ik maakte nog een filmpje, terwijl ik dit doe komen er 2 geldwisselaars aanlopen die zeggen dat ik terug moet komen met mijn paspoort.
Ik had zo mijn bedenkingen maar achteraf bleek dat alles wel alles netjes ingevoerd was maar er stond nog geen stempel op mijn visum. Dat waren ze bij de douane vergeten. Nou het duurde niet lang en lachend namen we weer afscheid.
Heel bijzonder zo'n grensovergang.......
En dan wordt er steeds getoeterd, gezwaaid, "welcome" geroepen en stoppen auto's voor je om met je te praten. Iedereen wil weten wat je hier doet, waar je vandaan komt etc. Uiteindelijk Khoy bereikt en overal waar ik langsliep wilden mensen op de foto of vroegen mij binnen om thee te drinken.
Al met al een ongelofelijk bijzonder begin van Iran.
En ook nog 102 km gefietst.

Dinsdag 4 juni
105 km gefietst om van Khoy naar Marand te gaan. Leuke dag, weinig klimmen maar wel warm, net boven de 40 graden. Moest ook weer stoppen voor de zoveelste keer en meteen kreeg ik een kop thee in mijn hand gedrukt. Dat was wel lekker en blijft leuk.
Helaas liet de navigatie liet het afweten bij het zoeken naar een hotel.
Twee jongens liepen ongeveer 5 km mee tot het hotel. Ook om hun Engelse taal te oefenen en ze hebben geholpen met een iraans simkaartje dus s'avonds mee uit eten genomen.

Woensdag 5 juni
Vroeg weg, beetje bewolkt, een mooi begin van de dag. Een korte rit naar Tabriz, hotel met zwembad.
Maar ja, de Ramadan was hier gisteren afgelopen dus nu is iedereen 3 dagen vrij.
En mijn hotel was volgeboekt, dus geen hotel met zwembad. Wel een ander hotelletje gevonden. Snel douchen en de stad in. Twee nieuw zonnebrillen gekocht (had nu 3 zonnebrillen mee en allemaal gebroken ) voor 10 dollar, topkwaliteit, nou dat zal wel maar ze worden toch niet oud.....
Uiteindelijk toch meer kilometers gefietst als gedacht want de teller staat nu op 6003 km.

Donderdag 6 juni
Eindelijk zie ik weer veel mensen op de fiets en fietsenwinkels enzo. Dit is een echt fietsland en elke fietser die dezelfde kant op gaat komt natuurlijk naast me fietsen. Zo ook vanmorgen, hij legde me ook uit dat ik door de tunnel moest van 2 km, maar die heb ik nog niet gezien.. Kort dagje, aangekomen in Bostanabad wel weer 870 meter geklommem, 66 km, totaal nu 6069 km.

Vrijdag 7 juni
De bakker is open dus even brood kopen. Grote lappen brood, en meteen weer op de foto.
Op tijdweg uit mijn hotel in Bostanabad.
Duurste hotel tot nu toe in Iran,10 euro, incl. Wifi. De goedkoopste tot nu was 3 euro.
Het beloofde warm te worden, heerlijk tussen de bergen door vooral afgedaald, wel 600 meter, hele mooie route, met een stuk of 4 tunnels erin.
Deze zijn echt gevaarlijk, ben al blij als er licht in de tunnel brand, geel reflecteerd hesje aan, je licht aan, wachten tot er even niets van verkeer met je meegaat en zo snel mogelijk er door heen.
Er staat ook nergens hoe lang ze zijn dus ben elke keer blij als ik weer daglicht zie..
Uiteindelijk aangekomen in Miyaneh, na 112 km.

Zaterdag 8 juni
Het was weer heel veel, toeteren, zwaaien, "welcome in Iran" en uitnodigingen vandaag, maar het moest ook een lange dag fietsen worden, dus ben niet teveel ingaan op uitnodigingen.
En het was weer warm, rond 11.00 uur al boven de 40 graden Celsius en gisteren dalen, dus vandaag 650 meter omhoog.
Maar goed uiteindelijk, 1x thee meegedronken en 1 brood aangenomen.
En dan loopt er iemand voor je uit, blijkt een Duitse jongen, van oorsprong Pakistaans aan het wandelen naar Pakistan.
Is op 2 dagen na een jaar onderweg.
Heb mijn gekregen brood weer bij hem ingeleverd en mijn water gedeeld.
Want ik kwam op mijn gemaakte 134 km, al weinig winkels, benzinepompen ofzo tegen, maar als je wandelt kom je helemaal weinig tegen. Terecht gekomen in Zanjan.

Zondag 9 juni
Pinksteren, dat gaat aan mij voorbij.
Teheran gaat niet aan mij voorbij en komt steeds dichterbij. Vandaag helemaal vlak gefietst naar Abhar, 91 km.
Weer 2 keer van de weg gehaald om thee te drinken.
Mensen zetten hun auto langs de weg en staan dan met een thermoskan thee in de lucht.
De boodschap is mij duidelijk: tijd voor een bakkie thee.
Totaal nu op 6407 km van huis.

Duurt het wachten op een volgende update te lang? Dan Eric ook te volgen via www.facebook.com/EricopdefietsNL