Foto:

Column: Europa

Ik ontving kortgeleden mijn stemformulier, schrijft Sophie Dijkgraaff in haar tweewekelijkse column. Direct rees de vraag: "Wie kan Nederland de komende jaren goed vertegenwoordigen?" Een lastige kwestie. Ik weet niet veel over de Nederlandse Europarlementariërs en als ze in het nieuws voorbijkomen is dat meestal negatief. Neem de hele gang van zaken rond het definitief intrekken van de vergunning voor pulsvissen en het geblunder rondom de ww-export.

Wie is de juiste kandidaat?

Ook de nieuwe regelgeving die onze binnenvaart treft, lijkt op weinig tegenspraak vanuit ons land te kunnen rekenen. En dan de op EU-niveau afgesproken klimaatmaatregelen. Eén daarvan is het drastisch verminderen van de CO2 uitstoot. Nu ben ik de laatste die wil dat onze aarde verloren gaat maar toch betwijfel ik of de ontwikkeling van een elektronische auto de juiste is. Zeker nu we op sociale media steeds meer kunnen lezen dat, in tegenstelling tot eerdere beweringen, zo'n bolide niet dé heilige koe van de toekomst is. De Duitse onderzoeksgroep IFO, meldde kortgeleden dat elektrische auto's de CO2-uitstoot niet zullen verminderen zoals beloofd. Als ik me dan bedenk dat onze overheid circa 200 miljoen euro aan bijtelling en belastingen heeft gemist krab ik me toch even achter de oren. Heeft Nederland niet een paar andere zaken op te lossen waarbij dit geld goed gebruikt kan worden: onderwijs, armoedebestrijding, laaggeletterdheid? Andere ergernis: het maandelijkse verhuiscircus van het Europees Parlement van Brussel naar Straatsburg en terug. Welke Nederlandse Europarlementariër heeft de spierballen om dit heen-en-weer-gesleep voor eens en voor altijd te stoppen? Tenslotte levert dat een vermindering van 19.000 ton CO2 uitstoot per jaar op. Donderdag 23 mei zijn de negende verkiezingen voor een Europees Parlement. Dat maakt dat ik nog een week de tijd heb om een antwoord te vinden op mijn vraag. Dat lukt vast want mijn stem verloren laten gaan, dat nooit!

Shopbox

Meer berichten