Cor Joling: mooie herinneringen aan 65- jaar CVV Zwervers.
Cor Joling: mooie herinneringen aan 65- jaar CVV Zwervers. (Foto: Jan Timmer)

Cor heeft 65 jaar lang een 'blauw-wit hart'

Capelle aan den IJssel - Voor Cor Joling is zijn 65-jarig lidmaatschap van Zwervers extra bijzonder omdat hij met een ongeneeslijke ziekte te kampen heeft. "Ik heb een vorm van kanker waar niets aan te doen is", vertelt hij. "Daarom leef ik van 'belangrijke datum' naar 'belangrijke datum'. 6 januari is er zo één. Dan hoop ik bij Zwervers' nieuwjaarsreceptie te zijn. 14 januari is de volgende. Die dag hoop ik 79 te worden. Het is niet altijd gemakkelijk, maar het is niet anders. Ik zet door zolang het gaat. dat zit in mijn aard. Zo was ik al als voetballer. Ik knalde er altijd vol op, op welke positie de trainer me ook zette. En ik heb op veel plekken gespeeld hoor. En met veel plezier. De enige wat ik nooit heb gedaan was keepen."

Voetballer, elftalleider, wedstrijdsecretaris, consul, terreinbeheerder en mollenvanger; Cor Joling vervulde de meest uiteenlopende functies in de 65 jaar (!) waarin hij lid is van voetbalvereniging CVV Zwervers. Binnenkort wordt hij vanwege dat bijzondere jubileum gehuldigd.

Op 6 januari gaat dat gebeuren tijdens de nieuwjaarsreceptie van de club waar hij in 1952 lid van werd. "Ik was 13 toen ik me bij Zwervers aansloot," vertelt Joling (78), gezeten tussen de voornamelijk zwart-wit foto's van lang vervlogen tijden. "Voordien voetbalde ik samen met een groepje vrienden onder elkaar op De Put in Capelle. Zwervers had destijds één veld aan de Kerklaan. Voordat je tegen een bal kon trappen moesten eerst de schapen naar een ander weiland. Dat waren mooie én primitieve tijden, in geen enkel opzicht meer te vergelijken met nu. Kijk maar eens naar het sportpark zoals dat er heden ten dage uitziet. Het ontbreekt de leden aan niets. Het is in één woord prachtig. Toch zie je die ouderwetse gezelligheid van vroeger steeds verder afnemen. Dat is een tendens die je in de hele maatschappij aantreft. Best jammer."

Cor Joling speelde acht jaar in het eerste elftal van Zwervers. Zijn debuut bij de senioren maakte hij op zijn vijftiende. "Toen mocht meespelen met Zwervers 2. duel eindigde in 4-4 en ik maakte alle goals. Niet veel later kwam ik in het eerste terecht." Zijn sportieve hoogtepunt beleefde hij in 1963 toen hij met Zwervers kampioen werd in de derde klasse van de Goudse Voetbal Bond. Na zijn sportieve loopbaan maakte Cor Joling zich op verschillende manieren verdienstelijk voor de club die hem zo na aan het hart ligt. Zo fungeerde hij drie jaar lang als consul, niet de meest dankbare taak, zo stelt Joling grijnzend vast. "Als het mooi weer was, had je er een leuke hobby aan, maar bij regen ging dat vaak anders. Dan had je in eens 75 consuls op de club die het allemaal beter wisten dan jij, ha ha! Maar die ene consul nam uiteindelijk altijd de beslissing en dat was ik. Dat werd me niet altijd in dank afgenomen hoor!

Gedurende een periode van zo'n 25 jaar was Cor Joling terreincoördinator op sportpark Couwenhoek. "Dat deed ik overigens niet alleen voor Zwervers, maar ook voor de andere bespelers van het complex zoals: FC Maluku, korfbalvereniging De Bermen en de rugbyclub Sparta. Ik had alle velden onder mijn hoede." Joling ontwikkelde zich in die kwart eeuw tot een gerespecteerd mollenspecialist. Overal waar de kleine diertjes werden gelokaliseerd, trad hij onverbiddelijk op. Zijn reputatie leverde ook verzoekjes op van andere verenigingen in Capelle aan den IJssel, zoals de tennisclub en voetbalvereniging SVS.

Sinds een aantal jaren beperkt Cor Joling zijn 'bemoeienis' met Zwervers tot tweewekelijkse bezoekjes aan het sportpark. Dan stapt hij op de fiets en ontmoet hij zijn oude voetbalvrienden op de Couwenhoek. "Lichamelijke arbeid gaat niet meer", zegt hij. "In mijn hoofd kán ik het nog, maar het lichaam laat me in de steek. Dat is jammer, maar onvermijdelijk als je ouder wordt. Ik koester vooral de mooie herinneringen aan al die jaren. Zwervers is een belangrijk stuk van mijn leven. De club zit in mijn hart."

Zijn kleinkinderen zijn z'n 'alles', stelt Cor Joling trots vast, terwijl hij een fotoboek pakt vol opnames vanaf zijn volkstuin in Krimpen aan den IJssel, waarop hij met zijn kleindochter te zien is."Zij en mijn kleinzoon zijn me enorm dierbaar", zegt 'Opa Cor'.