• Ben Zevenbergen: in het trotse bezit van liefst twee eretitels bij CKC!
• Ben Zevenbergen: in het trotse bezit van liefst twee eretitels bij CKC! Foto: Jan Timmer

Ben’s dubbele trots

28 jan, 19:30 Algemeen 236 keer gelezen

CAPELLE • Lid van Verdienste en Erelid van voetbalvereniging CKC; Ben Zevenbergen is het sinds kort allebei.

“Ik werd onder valse voorwendselen naar de kantine gehaald”, blikt hij terug op de huldiging. “En eerlijk gezegd vertrouwde ik het niet helemaal. Ik voorvoelde dat er iets speciaals ging gebeuren, en dat kwam uit”, lacht Zevenbergen. “Even later was ik Erelid van mijn cluppie. Daar stond ik dan. Met natte ogen. Later heb ik nog via internet naar allemaal filmpjes gekeken van CKC-ers die me feliciteerden met de benoeming. Zo mooi! Ja, dit erelidmaatschap raakt me. Ik ben al zo lang lid, hè. Deze vereniging loopt als een rode draad door mijn leven.”

Reserve

Hoewel hij alweer een aantal jaren in Capelle-West woont, geldt Ben Zevenbergen (74) als een echte Kralingseveerder. Hij woonde 59 jaar in de Buffelstraat in de tussen de dijk en de Van Rijckevorselweg gesitueerde, karakteristieke Rotterdamse enclave; een soort ‘Gallisch dorpje’ ingeklemd tussen nieuwbouw en oprukkende kantoorgebouwen. Voetballen deed hij graag. Het lidmaatschap van CKC was dan ook niet meer dan logisch. “In mijn tijd als A-junior mocht ik al wel eens met het eerste elftal mee”, vertelt de voormalige postbode. “Dan zat je op de reservebank en hoopte je op wat speeltijd. In die eerste jaren kwam het daar maar mondjesmaat van, maar dat vond ik niet erg. Ik was ‘er bij’; daar ging het mij om. Ik wist dat mijn tijd wel zou komen, had geduld.”

Leerschool

CKC had in de jonge jaren van Ben Zevenbergen - het begin van de jaren zestig - een sterke hoofdmacht met mannen als Gerry en Henny van Tuijl, Wim den Boer, Piet Snoeij, Cor Twigt en de legendarische doelman Huug Rook; echte kerels die je om een boodschap kon sturen. “Daar keek je tegen op”, herinnert Ben Zevenbergen zich. “En op een gegeven moment mocht ik met ze samen in één elftal spelen. Het was een harde leerschool. Soms scholden ze je overhoop, maar dat deerde mij niet. Ik wilde een goede voetballer zijn en trainde mij het apezuur om dat doel te bereiken. Dus miste ik geen training en ging ik er vol in als rechtsback, een positie die ik mijn hele voetballeven heb bekleed. Ja, ik stond bekend als ‘bikkelhard’ en dat was ik ook. Je moest mij drie keer voorbij om van me af te zijn.”

Beenbreuken

Uiteindelijk voetbalde Ben Zevenbergen een kleine twintig jaar in CKC 1. ‘Onderweg’ liep hij drie beenbreuken op; allemaal veroorzaakt door heftige clashes op het veld. En steeds keerde hij terug binnen de lijnen. “Op mijn 33e nam ik afscheid van het eerste elftal”, vertelt hij. “Ik kreeg wat minder tijd om te trainen en ging lager voetballen.” Zijn lange voetballoopbaan onderbrak Ben Zevenbergen één keer om zijn geluk te gaan beproeven in de betaalde jeugd van Excelsior. “Nou ja, ‘betaald’; ik kreeg er geen rooie rotcent voor, lacht hij. “Geen probleem, ik vond het veel te mooi dat ik daar mocht spelen. Bij CKC vonden ze het destijds niet leuk dat ik verkaste. Ze kregen me echter na één seizoen alweer terug. Excelsior vond me net niet genoeg. Geen punt. Ik had dat jaar voor geen goud willen missen, heb veel geleerd op Woudestein.”

Vrijwilliger

Naast zijn voetbalactiviteiten was Ben Zevenbergen ook tientallen jaren actief als vrijwilliger voor CKC. Zo hield hij zich bezig met het verzamelen van oud-papier, volgde hij ‘Jan de Muis’ op als terreinchef, fungeerde hij als jeugdtrainer en zette hij zich in voor de bazaar én het bijbehorende, uiterst populaire rad van avontuur. “Waar inzet vereist was, stak ik graag de handen uit de mouwen,” zegt hij over de duizenden uren dat hij voor de vereniging in touw was. “Ik ben altijd een ‘aanpakker’ geweest. Da’s de aard van het beestje.”

Trots

Een hersenbloeding zorgde er voor dat Ben Zevenbergen zijn leefschema moest gaan aanpassen. “Ik viel en belandde in het ziekenhuis. Eenmaal daar kwam er nog een epileptische aanval overheen. Ik was gelukkig op een veilige plek toen het gebeurde. De artsen konen meteen ingrijpen. Daarna startte ik met revalideren. Alles bij elkaar is dat goed gelukt. Ik heb in die tijd veel steun gehad van CKC. Dat was enorm fijn. Tja, en dan ben je zoveel jaren verder en mag je jezelf Lid van Verdienste en Erelid noemen. Het zorgt voor een trots gevoel, zeker weten.”

Jan Timmer

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Afbeelding
Aquabubbel tijdens recreatief zwemmen Algemeen 12 aug, 13:10
Afbeelding
Vaccinatielocatie IJsselland sluit deuren Algemeen 12 aug, 09:36
Afbeelding
Beginnerscursus bridge begint in september Algemeen 12 aug, 09:15
Afbeelding
Wandeling met lunch in Oostgaarde Algemeen 11 aug, 18:30
Afbeelding
Schenkel Jaarmarkt terug van weggeweest Algemeen 11 aug, 16:00
Afbeelding
Spreekuur maatschappelijk werker in Oostgaarde Algemeen 11 aug, 14:00
Afbeelding
HC Capelle op zoek naar trainers Algemeen 11 aug, 11:30
Afbeelding
Yoga in de Roo van Capelle Algemeen 11 aug, 09:10