Foto:

Column Gerard Vermeeren: Bainbridge Island (deel 2)

  •   keer gelezen

Capelle - Dit is de column van Gerard Vermeeren in de krant (editie Capelle) van deze week.


Wanneer ik weer arriveer bij mijn onderkomen en de Buick parkeer, is de Y2K al begonnen aan de andere kant van de wereld. Per uur - en soms een half uur - komt het dichterbij. Ik volg het live op de televisie in de houten cabin. Ik zie Tokyo als eerst - Fiji en Australië zijn dan al geweest - vervolgens kruipen de uren voorbij richting Amsterdam en dan Londen. Wanneer Newfoundland aan de beurt is, trek ik mijn eerste biertje open. Twee biertjes verder sta ik in de sneeuw met wildvreemden oud en nieuw te vieren. Ik ga naar bed wanneer ik het concert van de Eagles vanuit Los Angeles - weer een uur verder - heb gezien. De Y2K heb ik overleefd.

Ik rijd op nieuwjaarsdag aan het eind van de ochtend Montana binnen. Big Sky ligt er zonnig bij. Met de ski’s ondergebonden stort ik mij in een witte wereld op de eerste dag van de 21e eeuw.

Wanneer ik de grens tussen Montana en Washington passeer, slaat het weer radicaal om. Langs de interstate 90 schieten vele wagens voor en achter mij de greppel in. De greppel die de beide rijrichtingen scheidt. Na uren achter een colonne pekelwagens gereden te hebben, vind ik het welletjes. Ik besluit in Spokane te stoppen. De groene Buick is inmiddels wit.

Spokane is anders dan de naam doet vermoeden. Ten eerste is ghosttown het Engels voor spookstad en ten tweede is het er ook nog eens levendig door de vele industrieën. In Spokane Valley vind je de onder anderen de Kellogg’s Company. Wereldwijd bekend door zijn cornflakes. Het staat niet in verhouding tot Sillicon Valley, maar toch. Het herbergt onnoemelijk veel bedrijven. Mijn deelname aan het feestgedruis in de tweede stad van Washington blijft tot een minimum beperkt. Het turen door de zoute ruit heeft me te veel energie gekost.

Op de inmiddels schoon geveegde 90 vervolg ik in de ochtend mijn weg richting de Pacific.

Ik blijf een paar dagen in Seattle alvorens ik de boot neem naar Bainbridge Island aan de overkant van de baai. Ik had ook om kunnen rijden, want het is een schiereiland. Maar ik wilde Seattle in hartje winter zien.

Uit: ‘Een raar seizoen en een rare vogel’, verschenen bij uitgeverij Boekscout.nl

Ontvang 'm elke week gratis > Meer berichten