Logo ijsselenlekstreek.nl


Sophie Dijkgraaff schrijft graag over haar woonplaats Capelle. (Foto: Sophie Dijkgraaff)
Sophie Dijkgraaff schrijft graag over haar woonplaats Capelle. (Foto: Sophie Dijkgraaff) (Foto: Sophie Dijkgraaff)

Sophie Dijkgraaff: 'Ik ga niet met het vingertje wijzen'

Capelle - Sophie Dijkgraaff is sinds kort een nieuwe columniste van deze krant. Ze blijkt een verborgen schrijftalent te bezitten, dat de laatste jaren naar boven drijft.

Door Margriet van Dam

Sophie is 53 jaar en woont nu tien jaar in Capelle aan den IJssel. Ze heeft geen journalistieke achtergrond, maar ze kwam via een andere weg in het schrijverswereldje terecht. "Tot 2011 was ik administratief medewerkster en toen heb ik reorganisatieontslag gekregen", vertelt Sophie. "Vanaf dat moment is het balletje gaan rollen om te schrijven, want ik kreeg op mijn werk altijd te horen dat ik zo goed brieven kon schrijven. Toen ik moest bedenken wat ik met mijn toekomst wilde, kwam dit naar boven. Daarnaast ben ik een tijd ziek geweest en daardoor kwam ik meer aan lezen toe en ging ik me meer verdiepen in boeken. Ik heb een cursus 'Korte verhalen schrijven' gevolgd. Eerst wilde ik korte verhalen schrijven, maar gaandeweg kwam ik in de columns terecht. In 2014 heb ik een gedichtenbundel uitgegeven en eind 2014 gaf ik een bundel met columns uit. Mijn columns gaan over het dagelijks leven, over wat ik zie, wat ik meemaak en wat ik hoor. In juni/juli van dit jaar heb ik bij een bedrijf gewerkt, maar ik was 'te oud' en ik stond op straat. Ik was boos. Dit kwam hard aan. Hierover heb ik een column geschreven en ik heb deze geplaatst op de website van de IJssel en Lekstreek. Daarna kreeg ik te horen dat ik meer mocht schrijven!"

Burgemeesterswoning

Zo werd Sophie columniste van deze huis-aan-huiskrant. Al haar columns gaan over Capelle. "Er gebeurt genoeg", zegt ze. "Ik probeer het positieve van de stad en van de mensen te laten zien. Ik wil wel problemen aankaarten, maar ik ga niet te veel met het vingertje wijzen. Zo ging mijn eerste column voor de krant over de burgemeesterswoning. Ik schrijf dan niet op een belerende toon. Soms probeer ik een andere draai te geven aan een probleem, maar ik ga niet hakken. Ik tracht het met humor te brengen. Mensen krijgen al genoeg ellende over zich heen, daarom mag er wel een licht toontje in zitten."

Reageer als eerste
Meer berichten